باز محرم شد و عاشورایی دیگر

عاشورا و یاد و خاطره حماسه حسینی

کدام حسین ؟

آیا آن حسینی که مظلوم و تنها بود و تشنه بود و یار کمی داشت و او را کشتند و خاندانش را به اسارت بردند ؟

شاید همه به خاطر این گریه می کنند و عزاداری.

اما نه

حماسه حسینی است که حق گفت و حق خواست , تن به ذلت نداد و به خاطر حق کشته شد . امر به معروف کرد و نهی از منکر ولی خود به منکری نپرداخت . جان داد در حالی که نمازش را خواندو جان داد در حالی که آزاد بود.

هنوز نتوانستم حسین را بشناسم اما همین قدر می دانم که آن حسینی نیست که روضه خوانها و مداحان او را بر منبر ها می کشند .

به قول شهید بزرگوار مطهری درست است که مرثیه حسین را باید خواند اما حسین شهید شد نه برای آن که برایش گریه کنند برای آن که هدفش را به سرتاسر عالم اعلام دارد و سرمشقی برای آزادمردان جهان باشد.

چرا همه اش از کشته شدن حسین می گویند چرا نمی گویند چه کسی را کشتند ؟

چرا اینقدر انحرافات به شکم مردم می بندند چرا از آزاد مردان و آزاد اندیشان نمیگویند چرا خطبه ها رجزها را برای مردم نمی خوانند و آنها را تفسیر نمی کنند.

فعلا منابری را که من میبینم شده است کورس گریاندن مردم و دکان وعاظ و مداحان شده .

آقا شبی 300 هزار تومان . آقایی دیگر شبی آنقدر و ….

آیا دعبل یا مرثیه سرایان دیگر که در قدیم بودند اینچنین بودند .

چه خوش گفت شاعر که :

شمر گفتا به آخوند روضه خوان                           نان برات پختم برو قدرش بدان

با شروع محرم هفته امر به معروف و نهی از منکر شروع می شود . به دور از تمام جهت گیری های سیاسی که به کل از سیاسی بازی متنفرم . اما با شروع این هفته حالم از این همه حرف مفت و شعار به هم می خورد و از این همه چرت و پرت هایی که گفته می شود خنده ام میگیرد .

کسانی متولی امر به معروف می شوند که خبر خرابکاری هایشان در گوشه کنارها شنیده می شود.

یا امر به معروف و نهی منکر و منکرات برای کسانی است که آقا زاده یا پسر فلان شخصیت نباشند.

مگر علی ولید شراب خوار را حد نزد؟

….

فقط می دانم باید همه به خود بیاییم حسین و اهدافش را بشناسیم .عزت نفس داشته و خودباختگی را از خود دور کنیم به جای اینکه مدیران یا منتقدین را پاکسازی کنیم مفسدین ومجرمین را پاک سازی کنیم.