در توضیح این که چه کسانی خدا و رسول را آزار می دهند ؟

در تفاسیر نمونه و نور به این نکته اشاره شده است که :

 آزار خداوند ، یعنی انجام کاری بر خلاف خواست و رضای او که به جای جلب رحمت الهی ، غضب و لعنت خداوند را به دنبال دارد .

شاید مراد از اذیت خدا ، اذیت بندگان خدا باشد ، نظیر قرض دادن به بنده که قرض دادن به خداست و مراد از اذیت کردن پیامبر (ص) تکذیب و تهمت و برخورد بی ادبانه با آن حضرت و اذیت کردن اهل بیت اوست ، همان گونه که در چند روایت آمده است که پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله فرمود: «فاطمة بضعة منّى فمن اغضبها اغضبنى» «فاطمه پاره‏ى تن من است، هر كه او را خشمگين سازد مرا به خشم آورده است. »

در قسمت قبل خواندیم که دروغگو از رحمت خدا به دور است و مورد لعنت خداوند قرار می گیرد . در این قسمت به توضیح مختصری پیرامون پاره ای از عناوین و خصوصیات مربوط به لعن می پردازیم .

لعن یعنی چه ؟

راغب اصفهانی در معنای واژه « لعن » می نویسد :

« لعن به معنای راندن و دور ساختن از روی خشم و غضب است . لعن خدا در آخرت به صورت عقوبت و کیفر نمایان می شود و در دنیا به معنی بریدن از رحمت و توفیق خداوند است و اگر لعنت از ناحیه ی مردم باشد به معنای نفرین به یکدیگر است . »

در اینجا این سوال مطرح می شود که کسی که مورد لعن خدا قرار می گیرد چه عواقب شومی در پیش خواهد داشت ؟

قرآن کریم در این باره قاطع و صریح چنین پاسخ می دهند :

« .... کسی را که خدا لعنت کند هرگز برای او یار و مددکاری نخواهی یافت » « نساء / 52 »

و در جای دیگر می فرماید :

« ... هر کس که غضبم بر او وارد شود قطعاً سقوط می کند { : خوار و هلاک می شود } . » « طه / 81 »

لعنت شدگان کیانند ؟

خداوند متعال در قرآن مجید افراد و گروههای بسیاری را مورد لعن قرار داده است که عبارتند از :

1- منافقان :

« خداوند به مردان و زنان منافق و کافران وعده آتش دوزخ داده است . جاودانه در آن خواهند ماند ، همان برای آنها بس است و خدا آنها را از رحمتش دور ساخته و عذاب جاوید برای آنان است . » « توبه / 68 » ( در فتح /6 و احزاب /61 نیز مورد لعن قرار گرفته اند )

2- مشرکان :

« و نیز خدا خواست تا مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک را که به خدا گمان بد می برند عذاب و کیفر دهد . حوادث سوئی { که برای مومنان انتظار می کشند } تنها بر خودشان نازل می شود و خداوند بر آنها غضب کرده و آنان را از رحمت خود دور ساخته و جهنم را برایشان آماده کرده است ، و چه بد سرانجامی است .» « فتح / 6 »

3- کافران :

« کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر آنها باد » « بقره / 161 » ( نظیر این آیه در احزاب / 64 و توبه /68 نیز آمده است )

4- فساد کنندگان در زمین :

« و آنها که عهد الهی را پس از محکم کردن می شکنند و پیوندهایی را که خدا دستور برقراری آن را داده می گسلند و در روی زمین فساد می کنند ، لعنت خدا و بدی { و مجازات } سرای آخرت از آن ایشان است . » « رعد / 25 »

5- قوم یهود :

« یهود گفتند دست خدا به زنجیر بسته است . دستهایشان بسته باد! و به خاطر این گفتار مورد لعن و نفرین واقع شدند ... » « مائده / 64 »

6- مرتدان (آنها که اسلام را پذیرفته و سپس از اسلام باز گردند ) :

« چگونه خداوند هدایت کند گروهی را که بعد از ایمان آوردن و گواهی دادن به حقانیت رسول و در حالی که نشانه های روشن برا آنها آمد ، کافر شدند ؟ و خدا گروه ستمکاران را هدایت نخواهد کرد . کیفر آنها این است که لعن خداوند و فرشتگان و مردم همگی بر آنها باد . » « نساء / 117 و 118 »

7- شیطان :

« و حتما در لعنت من بر تو تا روز قیامت خو.اهد بود . » « ص / 78 »

« و لعنت { : دوری از رحمت حق } بر تو خواهد بود تا روز قیامت » « حجر / 35 »

8- کسانی که خدا و رسول را آزار می دهند :

« آنها که خدا و پیامبرش را آزار می دهند خداوند آنها را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته و برای آنان عذاب خوار کننده ای آماده کرده است . » « احزاب / 57 »

کسانی که خدا و رسول را آزار می دهند چه کسانی هستند ؟

9- دروغگویان :

که آیات آن در مطلب قبلی ذکر شد .

اینک به بیان دیدگاه قرآن در باره دروغ می پردازیم .

دروغگو ایمان ندارد :

« تنها کسانی مطالب دروغ را به خدا می بندند که ایمان به آیات خدا ندارند و دروغگویان واقعی آنها هستند . »  « نحل / 105 »

دروغ فسق است :

« در حج آمیزش جنسی با زنان و گناه {:دروغ} و جدال نیست ... » «بقره / 197 »

محروم شدن از هدایت الهی :

«... خداوند آن کس را که دروغگو و کفران کننده است هدایت نمی کند » « زمر / 3 »

دروغگو از رحمت خدا به دور است :

« .... آنگاه لعنت خدا را بر دروغگویان قرار می دهیم . » « آل عمران / 612 »

« .... به راستی لعنت خدا بر او باد اگر از دروغگویان باشد . » « نور / 7 »

دل انـدر فـکـر دل بـی دل چـو بی دل              که از کار فلک گشته است بی میل

دل انـدر فـکــر دل آســا چــه دلـخــون             همی ترسد که آن دل باشد افسون

دل انــدر فـکــر دلـبـــر نــاتــوان اسـت              دل دلـبــر بـه فـکــر آب و نــان اسـت

دل انـدر دیده دلکش چه خالی است              کـه داند در دل دلداده  کـه چیست؟

دل بـی دل چـه ســـود انــدر پــی دل              کـه دل بــا دل رود از بـهـــر مشکـــل

دل بی دل کمی دلمـرده گشته ست              هـمـو از دلبـرش آزرده گـشـتـه ست

بــدا بــر حــال ایــن دل کـز غـــم یــــار              شده شـب زنـده دار و یــــار بـی عار

محب :سلام

گاهی اوقات بی کاری و کمی حال و بازی با کلمات  شاید منجر به نوشته هایی از قبیل نوشته بالا بشه شما هم امتحان کنید.

سبز و بارانی باشید

یکی دیگر از محرمات و آفتهای خطرناک زبان ، دروغ گفتن است .

دروغ از گناهان بزرگ و کلید گناهان و سرچشمه تمام بدیها و زشتیهاست .

مومن با فضیلت هیچگاه زبانش را به این خوی زشت عادت نمی دهد ، چه بسا دروغ از انسان شخصیتی کاذب و وارونه ساخته و اعتبار او را از بین می برد و اعتماد عمومی را سست می کند .

دروغ دشمنی و ستیزه جویی با خداوند متعال و بر خلاف فلسفه آفرینش پروردگار است ، زیرا او جهان را بر اساس صدوق و راستی و حقسقت و درستی بنا نهاده است ، چنانکه می فرماید : « او کسی است که آسمانها و زمین را بحق آفرید….  » « انعام / 73 »

اصولا حقایق ناب را در طبیعت و هستی باید جستجو کرد و از زبان آفرینش باید شنید . تمام قوانین علمی و فلسفی برداشتی است نسبی از جهان هستی و قوانین حاکم بر آن و طالبان حقیقت همه و همه در اسرار هستی می اندیشند و از آن الهام می گیرند .

خداوند می فرماید : « ما آیات و نشانه های خود را در آفاق و انفس به آنها نشان می دهیم تا برای انها آشکار شود که { محمد آورنده } عین حقیقت است …. « فصلت / 53 »

حضرت علی (ع) می فرمایند : « مردم قسمتی از حق و قسمتی از باطل را گرفته و در هم می آمیزند { و از این راه باطل را به خورد مردم می دهند } »  « نهج البلاغه / حکمت 126 »

زیرا باطل محض را نمی شود به مردم ارائه داد ، که طبع حقیقت جوی مردم خود به خود آن را دفع می کند .

خداوند سبحان چه با زبان تکوین و چه با زبان تشریع ، با صداقت و راستی با بندگانش سخن می گوید و می فرماید : « … و کلام خدای تو از روی راستی و عدالت به حد کمال است و هیچ کس را یارای تغییر و تبدیل در آن نیست …. » « انعام / 115 »

در فضیلت صداقت و راستی همین بس که خداوند متعال در مقام ستایش از خویش ، خود را با این کلمه تعریف می کند و می فرماید :

« …. از خدا راستگو تر کیست ؟ » « نساء / 122 »

و پیامبرانش را نیز با صداقت می ستاید و از مومنان می خواهد که با صادقان و راستگویان همراه و همگام باشند .

« ای کسانی که ایمان آورده اید ! تقوای الهی پیشه سازید و با راستگویان همراه و همگام باشید » « توبه/119 »

محب :

سلام .

از این به بعد به مباحث مربوط به دروغ و آثار آن خواهیم پرداخت امیدوارم هر چند اندک اما مفید فایده واقع گردد

منتظر حضور و همراهی سبزتان هستم

سبز و بارانی باشید

سرانجام شوم عیب جویی

اگر هدف از ذکر خطا و لغزشهای دیگران رسوا کردن آنها باشد بی تردید روزی فرا می رسد که خداوند او را در میان مردم رسوا خواهد کرد .

امام باقر (ع) از رسول خدا (ص) نقل می کند که فرمود :

« ای کسانی که به ظاهر اسلام آورده اید ولی اسلام در قلب شما رسوخ نکرده است ! در جستجوی لغزشهای مسلمانان نباشید { تا آنان را رسوا کنید } ، زیرا کسی که در مقام پیدا کردن خطاهای مردم باشد خدا عیوب او را آشکار و وی را رسوا خواهد کرد . » « اصول کافی ج 2 / ص355 »

عیب جویی و کفر

امام باقر (ع) می فرماید : « از چیزهایی که انسان را به مرز کفر نزدیک می سازد این است که کسی با برادر دینی خود به نام دین در ظاهر طرح دوستی بریزد و لغزشهای او را یکی پس از دیگری به خاطر سپارد تا روزی او را رسوا کند » « اصول کافی ج 2 / ص355 »

امام صادق (ع) نیز می فرمایند : « دورترین حالات انسان از خدا این است که با کسی طرح دوستی بریزد و لغزشهای او را به خاطر بسپارد تا روزی او را رسوا سازد . » «اصول کافی ج 2 / ص 355 , حدیث 7 »

عذاب دردناک

کسانی که به جای انتقاد سالم و سازنده به فکر این باشند که عیوب مردم را آشکار کنند و از حیثیت و اعتبار آنان بکاهند مرتکب گناهی بس عظیم گشته اند .

قرآن مجید در این باره می فرماید : « کسانی که دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد عذاب دردناکی برای انها در دنیا و آخرت است , و خداوند می داند و شما نمی دانید . » « سوره مبارکه نور / آیه 19 »

در اینجا نکته جالب توجه این است که قرآن مجید نمی گوید کسانی که فحشا را در میان مؤمنان شایع می کنند اهل عذابند بلکه می فرماید کسانی که دوست دارند نسبتهای ناروا درباره مومنان شایع شود اهل عذابند . و این خود دلالت می کند بر اینکه آبروی مسلمان نزد خداوند بسیار محترم است و او اجازه نمی دهد که هر چه درباره مومنان گفته و شنیده می شود برای دیگران بازگو گردد ، زیرا اگر انسان با چشم خود ببیند کسی گناهی را انجام داده حق ندارد سرّ او را فاش کند ، چه رسد به اینکه از دیگران شنیده و خود ندیده باشد ( دقت کنید )

امام صادق (ع) می فرمایند : « کسی که درباره انسان مومن هر چه دیده یا شنیده باز گوید { آن را بین مردم شایع کند } جزو کسانی است که خدای متعال درباره آنان فرموده است : « ان الذین یحبون أن تشیع الفاحشه ..... (آیه 19 سوره نور ) »

بعد از یه مدت زندگی آرام و تقریبا یک نواخت تو این دو هفته شاهد یا به نوعی درگیر اتفاقای زیادی بودم از طلاق گرفته تا عقد ، از قهر تا آشتی ، از عشق تا نفرت ، از کلانتری تا دادگاه ، از گریز تا تعقیب ، از اعتماد تا خیانت ، از گرسنگی تا سیری ، از تحصیل تا تدریس ، از میزبانی تا مهمانی ، از سواره تا پیاده بودن ، از ثروت تا فقر ظرف چند ساعت و .... بودم و همه رو به نوعی تجربه کردم یا بهتر بگم به چشم دیدم . هر چند پر دردسر اما برام تجربه خوبی بود شاید بتونم به جرأت بگم تجربه چندین ماه رو در عرض این دو هفته به دست آوردم .

به نظرم استفاده و عبرت گرفتن از تجربه دیگران در پیشرفت انسانها خیلی مهمه (این که از واضحاته) .

 سعدی گفته :

مرد هنرمند هنرپيشه را                      عمر دو بايست در اين روزگار
تا به يكى تجربه اندوختن                     در دگرى، تجربه بردن به كار

امیدوارم اونایی که به اخلاق عادت داشتند ترک اخلاق نکرده باشند و عذر منو بپذیرند هرچند بزرگان نگفته بخشیده اند.

سبزو بارانی باشید