ماشین یا موتور سواری با سرعت می اومد و بعد از اینکه ترمز سختی می گرفت راهش را تغییر می داد و

می رفت .

نمی دونم راننده یا سرنشینان اون ماشین توی دلشون چی می گفتند ؟ اما هر چی می گفتند ابراز نارضایتی از این حالت بود .

چند هفته هست که این صحنه رو می بینم .

 به ذهنم اومد ایا حق ا... مهمتره یا حق الناس ؟

آیا می توان به خاطر حق ا... که شاید هم حق ا... نباشه حق الناس را زیر پا گذاشت ؟

یادم اومد که ائمه معصوم ما در خصوص تقدس بعضی از مکان ها و اهمیت بعضی از اعمال فرمودند با انجام آن عمل و یا زیارت آن مکان مقدس خداوند تمام گناهان انسان رو می بخشه مگر حق الناس !! ( نظیر حج تمتع – زیارت کربلا – و .... )

آیا صاحبان این وسایل که برای ظهور در فرج ولی ا... هر جمعه ماشین ها و وسایلشون رو در این مکان به این نحو قرار می دن از کلام او و پدرانش در اهمیت ادای حق الناس بی خبرند یا خود را به بی خبری زده اند ؟

یا می توان گلی را زیر پا له کرد و از زیبایی و احترام به گل حرف زد ؟

خدای نکرده اگر با بی توجهی راننده ای تصادفی رخ بده مقصر کیست ؟

آیا دید بینندگان این صحنه از اسلام و دیانت بر نمی گرده ؟

آیا جالب نیست که مأمورین راهنمایی رانندگی که در این ایام با انجام خلافی کوچک جریمه هایی سنگین را روی دست خلافکاران می گذارن این طرف ها پیداشون نمیشه ؟

 آیا با اسم دین می توان دین را زیر پا گذاشت ؟

نظر شما چیه ؟ و مقصر کیه ؟

پس از چندی دوباره وقت شد که بنویسم و ( با توجه به نظراتی در مطالب قبل )این در حالی است که عده ای بدون این که به خود و اعتقادات خود بیندیشند اعتقاد و اعمال دیگران را زیر سوال می برند و هر کس به نحوی همانند مثل « انا جعلنا فی اعناقهم اغلالآ »«یس» سر خود بالا گرفته و هیچ را جز فکر خود و گروه خود نمی بینند .

بگذریم دوباره تصمیم به بروز رسانی خود گرفته ام پس :

دوست و سرور گرامی

با نظر به این که لازمه رشد هر فرد اصلاح عیوب خویش است هر آنچه در من دیده اید را به نقد گذارید تا در رفع آن بکوشم که راست می گویند که تا فرد اصلاح نگردد جامعه اصلاح نمی شود .

در صورت صلاحدید نام خود را نیز بنویسید تا در خاطرم به عنوان دوستی واقعی که عیوبم را به من گفته جاودان مانید .

سبز و بارانی باشید

باز سالروز تولد و تازگی طبیعت و عید نوروز از راه رسید و این بار خودش رو به یمن میلاد سرور کائنات ، محمد مصطفی برکت داد .

تولد طبیعتی که همه عاقلان و حکیمان رو به یاد بهار پس از مرگ می اندازه و مومنان و متقیان رو به تلاش در کسب توشه برای بهار ثانی .