یکی دیگر از محرمات ( که از عوامل غیبت هم به شمار می رود ) سخریه و استهزا است .

این عوامل گرچه خودنیز از عوامل و انگیزه های دیگر ناشی می شود که در جای خود قابل بررسی است ، ولی اینک بحث در اطراف قریبه غیبت (یعنی عواملی که بی واسطه در ارتکاب غیبت  موثرند ) می باشد و شک نیست که سخریه و استهزا ء یکی از آن عوامل است که بسیاری از اوقات انسانهای ضعیف الایمان را وادار به غیبت می کند .

آری هستند کسانی که به منظور بی اعتبار کردن دیگران از عامل تمسخر بهره می گیرند و برای مجلس آرایی و خنداندن حاضران از آبرو و حیثیت دیگران مایه می گذارند و با کارهایی از قبیل تقلید در راه رفتن ، سخن گفتن ، غذا خوردن و خلاصه هر طریقی از اشاره و کنایه و ... دیگران را به مسخره می گیرند و از این راه حس خودپسندی و انتقام جویی خویش را اشباع میکنند و حداقل با خرج کردن آبروی دیگران مستمعان ودوستان خود را راضی می سازند و بدین جهت است که قرآن کریم از این عمل شدیداً نهی کرده و آن را به عنوان ظلم و ستم مورد توبیخ و تهدید قرارداده است و امر به توبه کرده می فرماید :

« ای کسانی که ایمان آورده اید ! نباید گروهی از مردان شما گروهی دیگر را استهزا کنند ، شاید آنها که مورد استهزاء واقع می شوند بهتر از مسخره کنندگان باشند . و همچنین زنان یکدیگر را مسخره نکنند ، زیرا ممکن است زنان مسخره شده از آنها که مسخره می کنند بهتر باشند . و مبادا از یکدیگر عیب جویی کنید و زنهار از این که یکدیرگ را با القاب زشت و ناپسند یاد کنید که پس از ایمان آوردن ، نامی که نشان از فسق و فجور دارد بسیار زشت است و هر کس که از این رفتار توبه نکند ستمگر و ظالم است .» « حجرات /11 »

مقام مومن در پیشگاه خدا

بنده مومن نزد خداوند بسیار عزیز و محترم است

به همین جهت خداوند متعال در سوره حجرات می فرماید هر کس مومنان را مسخره کند و با القاب زشت از آنها یاد کند یا با القاب زشت از آنها یاد کند در زمره ستمکاران محسوب می شود .

و در جای دیگر می فرماید :

« آنان که از مومنان متعبد و متعهد به خاطر صدقاتی که در راه خدا می دهند انتقاد و عیب جویی می کنند و نیز افراد بی بضاعتی را که حداکثر توانشان را در طبق اخلاص نهاده اند به مسخره می گیرند ، خداوند نیز آنها را مسخره خواهد کرد و برای آنان عذابی دردناک در پیش است . » « توبه / 79»

حرمت مومن از حرمت کعبه بیش تر است

جابر روایت کرده است که رسول خدا (ص) به کعبه نظر افکند و فرمود :

« آفرین بر تو ، خانه ای که چقدر بزرگی و احترام تو زیاد است ! سوگند به خدا ، احترام مومن نزد خدا از تو بیبشتر است ، زیرا حرمت تو فقط از یک جهت است { که خونریزی در تو حرام است } ، ولی مومن از سه جهت احترام دارد :

1- خون وی محترم است .

2- مال او حرمت دارد .

3- بدگمانی نسبت به او حرام است . » « شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید / نقطه های آغاز در اخلاق عملی »

مسخره کنندگان در قیامت

پیامبر اکرم فرمود : « در روز قیامت کسانی را که در دنیا مردم را مسخره می کردند می آورند و دری از بهشت به روی آنان می گشایند و به آنها می گویند بیایید بیایید . آنها با آن همه سختی و ناراحتی به پیش می آیند و همین که نزدیک در می رسند در بر روی آنها بسته می شود . سپس در دیگری به روی آنها باز می شود و گفته می شود شتاب کنید شتاب کنید . این بار نیز آنها با ناراحتی حرکت می کنند و همین که نزدیک این در می روند آن نیز بسته می شود و همین طور این کار تکرار می شود تا جایی که ناامید می شوند و سرانجام به سوی هیچ دری نمی روند . در اینجا مومنان که ساکنان بهشت اند به آنها نظاره می کنند و به آنان می خندند .»«احیاء علوم الدین غزالی / معراج السعاده / جامع السعادات / نقطه های آغاز در اخلاق عملی »

محب :

بسیاری از ما مسخره را نوعی طنز تلقی می کنیم و آنقدر قبح مطلب ریخته که علنا دیگری را مسخره و به خیال خود موجبات نشاط دیگران را فراهم می کنیم .

عده ای هم مسخره را تسکینی بر عقده ها و ناراحتی های خود از دیگران می پینند .

قبح تمسخر به جایی رسیده که در رسانه ملی علنا بزرگان سیاسی کشور و دنیا به بازی گرفته می شوند و جالب تر آنکه کسانی که مجوز این کار را داده اند الان خود مورد تمسخر دیگران هستند . من به بد یا خوب بودن افراد کاری ندارم اما مثلی است که میگن معنایی دم لب آدم بنده

امیدوارم که باعث تمسخر دیگران نشویم .